Sydney | Hunting for apartments | Op zoek naar een appartement

Mijn beste vrienden de afgelopen week
Deze app was 1 van mijn beste vrienden de afgelopen week

(English text below)

Dit is dus een beetje een luie post, omdat dit sneller is dan iedereen apart een whats app berichtje sturen. Best handig eigenlijk, zo’n blog 😉

Ik heb tot en met aankomende zondag, de 20ste, een Airbnb in de wijk Newtown (je weet wel, die van de lesbiënnes 😉 ). Nu kan ik wel langer blijven, maar ik wil ook wel graag mijn eigen plek en dus is vorige week de ‘appartementen-jacht’ officiëel begonnen.

Om te mogen jagen, heb je de juiste papieren nodig, dat is ook nodig voor deze jacht. En hier zijn ze niet kieskeurig, ze willen gewoon alles hebben. Ik overdrijf niet; al-les. Het contract van mijn vorige appartement in Amsterdam (veel succes met Google translate), minimaal 3 verschillende identiteitspapieren, bankafschriften, een verklaring van je werkgever met salaris, een kopie van mijn visum en nog wat andere dingetjes, waaronder minimaal 3 persoonlijke referenties. Om eerlijk te zijn, weet ik niet wat ze aan die referenties denken te hebben, iedereen weet dat de ergste psycho’s juist de meest innemelijke mensen zijn 😉 Maar na een middagje actief geprint en gekopiëerd te hebben, ging ik aan de slag: kom maar op met die bezichtigingen!

Goed, papieren zijn 1 ding, maar je moet je ook aan de regels houden. Voor iedereen die die geïnteresseerd is, of denkt te zijn in een appartement in Sydney; dit zijn ‘the rules to live by’ (sorry, soms zijn Engelse uitdrukkingen gewoon pakkender 😉 )

Regel nummer 1: alle makelaars hier zijn professionele photoshoppers. Serieus. Ze zijn er echt heel, heel goed in.

Regel nummer 2: ook voor bezichtigingen op een dinsdagmiddag om 13:00 uur komen makkelijk 20 mensen opdagen. Succes met nog een gevoel krijgen bij een appartement van 43 m2 met 20 mensen erin.

Regel nummer 3: het maakt niet uit of het een geweldig appartement is of niet, mensen zullen gaan overbieden om ervoor te zorgen dat zij het appartement krijgen. Ja dat lees je goed: overbieden. In de zin van: de prijs is 550 dollar per week? Ik bied 600.

Regel nummer 4: bezichtigingen zijn altijd maar een kwartier dus je kunt maar beter zorgen dat je op tijd bent.

Regel nummer 5: als je je papieren achterlaat, wil dat niet zeggen dat je het appartement krijgt. Nee, dan word je voorgedragen aan de huurbaas en die mag dan nog kiezen. Dus je levert je papieren in en dan voelt het een beetje als een loterij.

Regel nummer 6 (en deze is belangrijk): als ze op het formulier vragen naar de naam en het nummer van je manager, ga er dan maar van uit dat ze haar gaan bellen. En dus is het dan slimmer als je haar even van te voren inlicht. Aangezien ik niet gewend ben dat iemand echt referenties gaat nabellen, had ik het mijn baas niet verteld. Gelukkig kon ze ermee lachen 🙂

Inmiddels heb ik 12 appartementen gezien en ben ik er in ieder geval achter wat ik niet wil (volgens mij is dat net zo belangrijk als weten wat je wel wilt). Ik stond afgelopen week in een leuk appartement, dat helemaal leeg werd opgeleverd. Ik had bijna mijn stapel papieren uit mijn tas gehaald, toen ik me realiseerde wat dit betekende; een leeg appartement. Dan moet je dus alles kopen. Niet alleen een bed en een bank en wat stoelen, maar ook een koelkast (die komen hier vaak niet inclusief) een wasmachine, servies, bestek, een stofzuiger, etc, etc.

Ik maakte het lijstje in mijn hoofd, dat alleen maar langer werd en zag toen ineens in een flits hoe mijn weekenden er dan uit zouden zien de aankomende 2 maanden: het afstruinen van Ikea’s en andere woonboulevards, slepen met meubilair en spullen of in ieder geval eindeloos wachten op bezorgers en gefrustreerde avonden met Ikea bouwpakketten met dat eeuwige overgebleven schroefje. Geen leuk vooruitzicht. Dus, nieuwe regel voor mezelf: we gaan voor gemeubileerde appartementen. Die zijn schaarser dan lege appartementen en ze zijn maar in een aantal wijken beschikbaar, maar ik denk dat ik afgelopen zaterdag een leuke gevonden heb. Ik heb mijn papieren ingediend, mijn baas op de hoogte gebracht en nu is het afwachten wat de huisbaas beslist. Hopelijk in mijn voordeel, zodat ik deze jacht kan stoppen, je zou er bijna vegetariër van worden 😉

Ik hou jullie op de hoogte!

Xx Inez

PS: ik heb inmiddels een andere pot pindakaas gekocht (het leven is te kort om vieze pindakaas te eten), maar deze is waar mogelijk nog viezer dan de vorige… Ik blijf het proberen!

 

My truthful companion last week
My other truthful companion this last week

This is a bit of a lazy post, since this is a whole lot faster than sending whats app messages to everyone separately. Kinda handy actually, these blog-thingies 😉

Until next Sunday, the 20th, I have an Airbnb in Newtown (you know, the one with the lesbians 😉 ) I am able to stay longer, but I would really like my own place and therefore I officially started my apartment hunt last week.

To be able to hunt, one needs the correct papers and this hunt is no different. And they are anything but picky here, they just want everything you have. I am not exaggerating: e-ve-ry-thing. The contract of my last apartment in Amsterdam (good luck with Google translate), a minimum of 3 different ID’s, bank statements, an employment declaration including my salary, a copy of my Visa and some other things, among which at least 3 personal references. To be honest, I have no idea what they want with those references. Everyone knows the worst psychos are also the most likeable people 😉 But ok, after an afternoon of printing and copying, I was ready: bring on the viewings!

So what are the rules of this hunt? Here they are (I learned the hard way):

Rule number 1: all real estate agents are professional photoshoppers. Seriously. They are really, really good at it.

Rule number 2: even for a viewing on a Tuesday at 1:00 PM a minimum of 20 people will show up. Good luck with getting a feel of an apartment of 43 m2 when there are 20 people in it.

Rule number 3: it doesn’t even matter whether it is an amazing apartment or not, people will overbid in order to secure the apartment. Yes, you read that correctly: overbid. As in: the price is 550 dollar per week? I’ll give you 600.

Rule number 4: viewings are always only 15 minutes, so you better be on time.

Rule number 5: leaving all your paperwork doesn’t secure you the apartment. No, you are proposed to the landlord and then they pick. So you deliver a stack of papers the size of a book and then it kinda feels like a lottery.

Rule number 6 (and this one is important): when they ask for your manager’s name and number on the form, you can expect them to call her. And it is therefore smart to give her a heads up about putting her details on that form. I am so not used to anyone calling references, that I didn’t do this. Thank goodness she was able to laugh about it 🙂

By now I have seen 12 apartments and at least I now know what I don’t want (in my opinion that’s just as important as knowing what you do want). I was standing in a really nice apartment last week, which would be delivered completely empty. I almost took my stack of papers out of my bag, when I realised what that would mean: an empty apartment. It means: buying everything. Not just a bed and a couch and maybe some chairs, but also a fridge (they are usually not included here), a washing machine, cutlery, plates, a vacuum cleaner, etc, etc.

I made the list in my head, it kept growing and growing and in a flash I saw what my weekends would be like the coming 2 months: going to all Ikea’s and other furniture stores, dragging furniture and stuff through the city or at least endless waiting for deliveries and frustrating nights with Ikea packages and that ever remaining one screw that does not fit. Not a pleasant outlook. So I made a new rule for myself: only furnished apartments. These are a bit harder to come by (read: a lot) and the neighbourhoods which have them are limited, but I think I found a proper one last Saturday. I have delivered my stack of paperwork, told my manager she would be receiving a phone call and now I am waiting for the verdict of the landlord. Hopefully they will accept me, so I can stop this hunt. One would almost turn into a vegetarian 😉

I will keep you posted!

Xx Inez

PS: I have bought a different jar of peanut butter (life is too short to eat jucky peanut butter) but this is one is even worse than the previous one…. I’ll keep trying!

4 thoughts on “Sydney | Hunting for apartments | Op zoek naar een appartement”

  1. Leuk om te lezen Inez, hoe moeilijk het kan zijn om daar n appartement te huren .
    Ik hoop dat je snel geluk hebt en dat t appartement doorgaat wat je zaterdag gezien hebt
    Ben al benieuwd na je volgende blog nu is het leuk om ieder maandag weer post te krijgen van je
    Gr tilly

    1. Ik zal je niet verklappen hoe het afgelopen is (zie mijn nieuwe post), maar het is inderdaad nogal een karwei 😉 Houd je van de straat zullen we maar zeggen, maar ben blij als ik straks klaar ben met alles regelen.

  2. Newtown??? Wat doe je tussen de lesbiennes?
    Zo leer je natuurlijk nooit nieuwe, hysterische, met schoenen-fetish bezeten Queens kennen. 😉

    PS…: Heel Holland Bakt (je weet wel.. met Martine Bijl van de Hak groenten) is hier van start gegaan en ik moest meteen aan je brownies denken. Dus ik ben hupsakee meteen aan de slag gegaan, maar niet erbij stil gestaan dat brownies in een cake-blik niet goed zullen garen van binnen. Binnenkort poging twee waarvan ik uiteraard verslag van zal doen.

    Fingers crossed voor het vinden van je nieuwe pindakaas!

    1. Ja joh, ik weet het ook niet, verkeerde voorlichting in de brochures denk ik 😉 Ach, voor mij is er maar 1 hysterische, met schoenen fetish bezeten Queen, daar kan niemand tegen op 😉

      Oeps! Was hij wel nog een beetje te eten of helemaal niet? Aanrader: het brownieblik van de Hema is echt geweldig. Gebruik ik ook altijd en wordt ook deze kant op verscheept, als ik dadelijk mijn eigen stek heb 🙂 Ben zeer benieuwd, maar echt: met een brownieblik en dat eerste recept uit mijn baking bible kan het niet mis gaan, promise!

      Hoe is het daar?? Mis jullie!
      PS: pindakaas is nog altijd niks, heb een tip gekregen van collega’s (zie mijn nieuwe post), dus dat ga ik dit weekend maar eens proberen. En anders moeten er maar gewoon dozen verscheept worden, zit niets anders op 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *