Sao Paulo| Brazilie het begin

Zo het heeft even geduurd voordat ik er aan wou beginnen. Ik weet niet zo goed waarom. Ik heb het natuurlijk druk nu de eerste weken. En zag er tegenop om een begin te maken. Maar ik wil dit avontuur echt op papier zetten voor later en voor jullie.

Maar laten we bij het begin beginnen.
In maart werd ik gemaild door Nikki, Nikki is lang recruiter geweest bij Lush en was al een tijdje betrokken bij Brazilië. Ze mailde me of ik tijd had voor een skype gesprek. Ik had een vaag vermoeden dat dit ook over Brazilië zou gaan dus ik wou zo snel mogelijk skypen. We spraken 2 dagen later af om te skypen. Ik was op dat moment op de zaak in Maastricht en had Tineke (mijn toenmalige trainee manager) al verteld wat ik vermoedde. En ja ik had gelijk, ze vroeg me te solliciteren op de functie retail and management development in São Paulo in Brazilië. Ik was altijd in haar hoofd gebleven en nu was er een super toffe kans om een grote stap te gaan zetten. Tineke was ondertussen al 10 keer binnen komen lopen en had het ook al meegekregen. Wat ik voelde was een soort verliefde kriebels in combinatie met angst. Want diep van binnen wist ik dat dit de perfecte kans was, toffe job en de perfecte tijd voor mij om een leap of faith the nemen. Maar Brazilië was niet mijn eerste keuze. Had gezegd Australië, New Zeeland, Amerika of Engeland en het was een minder moeilijke keuze geweest. Maar toch wist ik meteen dat ik ging solliciteren.

2 dagen na ons gesprek ging de functie online, ik had net 3 weken vakantie en heb de eerste paar dagen me vol op mijn cv en motivatiebrief gestort. Niet nadenken, gewoon opsturen. Het was toen eind maart en de vacature stond tot achter in april uit. Ik kreeg meteen een mail terug van Nikki dat ze het super tof vond dat ik de keuze had gemaakt te solliciteren en dat ze me zo snel mogelijk wat ging laten weten.

Die periode gaat er van alles door je heen. Wil je dit echt? Word je niet super eenzaam daar enz enz. Maar ik wist dat als ik op gesprek ging dat ik het zou worden. Ik heb dat gevoel vanaf het begin gehad. Als ik solliciteer moet ik er bijna zeker van zijn want ik ga het gewoon worden.

Uiteindelijk eind april kreeg ik een mail terug. Of ik op gesprek kon komen in Engeland. Op 20 april stapte ik op het vliegtuig met gemixte gevoelens. Ik vind namelijk dat als je solliciteert je ook echt zeker moet zijn van je zaak en dat was ik niet. Gelukkig hebben vriendinnen me gerust gesteld dat je altijd nog nee kunt zeggen, en zo ben ik er uiteindelijk ook het gesprek ingegaan. Het gesprek was met 4 mensen, Nikki (degene die me gevraagd heeft te solliciteren) Emilie (uit het emerging market team) Renata (teamleader van Brazilië) en Karl (medeoprichter van Lush en verantwoordelijk voor de emerging markets) er was 1 iemand voor me op gesprek geweest. Ik was wel zenuwachtig maar ik blijf eigenlijk altijd mezelf en het gesprek ging daardoor ook vrij vlot. Het ging voornamelijk over wat ik allemaal had bereikt met Maastricht en hoe ik dat had gedaan. Of ik de zaak goed ging achterlaten en hoe ik het voor me zag in Brazilië te beginnen en wat ik toe te voegen had aan het team. Ik denk dat we 1 a 1,5 uur gezeten hebben.

De volgende ronde zou zijn dat ik voor een week naar Brazilië zou gaan om te kijken hoe je je daar voelt en je echt een goede beslissing kunt maken. Ik heb wel 10 keer gevraagd of je erna ook nee mocht zeggen omdat het natuurlijk best een investering is om je erheen te sturen. Maar dat was geen probleem, ze hadden liever dat ik daarna nee zei dan dat ik zou gaan en na 1 maand alweer terug zou willen. Nikki bracht me naar beneden en daar hebben we nog even staan kletsen. Toen omhelsde ze me en zei ik wil echt dat jij het gaat worden. Waardoor ik weer weer het rare verliefde gevoel voelde maar ook een hele erge angst, wil ik dit echt wel?

Ik zat in een hotel omdat ik het niet redde om op en neer te vliegen en werd na 1 uurtje alweer gebeld met de mededeling dat ze graag zouden willen dat ik het een week ging proberen. Dan gaat er van alles door je heen, het ging echt super snel allemaal. Nikki vroeg of ik met Emilie en Renata wat wou gaan drinken in de bar van het hotel om elkaar wat beter te leren kennen. In de bar hebben we gepraat over wanneer ik dan die week zou komen en wat er van me verwacht werd. Ook werd er gesproken over benefits en wilde ze graag mijn salaris weten. Ik was daar een beetje terughoudend in en zei dat ze maar met een bod moesten komen. Omdat alles zo snel ging hield ik dat liever nog even voor mezelf en om eerlijk te zijn was ik niet echt voorbereid op een salarisonderhandeling.

Zover het begin en de sollicitatie in Engeland.
Omdat alles zo snel ging kroop ik een klein beetje terug in mijn schulp en dat hebben ze ook gemerkt. Nikki wilde met me skypen om te kijken hoe het met me ging. Ze vertelde dat inderdaad de dames hadden opgemerkt dat ik wat stiller was geworden en vroegen zich af of ik het wel echt wilde. Nikki heeft het gelijk voor me opgenomen en aangegeven dat het ook wel erg snel was gegaan en dat ik wat overrompeld was. No shit Sherlock ;). Ook vond ze dat het nog niet over salaris had moeten gaan en dat het meer een kennismaking had moeten zijn. Daardoor hadden ze overlegd dat het hen een beter idee leek om me een maand te sturen zodat ik echt kon kijken of het wat voor me was en zodat ik natuurlijk ook echt wat kon doen daar. Wow 1 maand Brazilië, hoe ga ik dat regelen met Maastricht. Uiteindelijk hebben we me 3 weken weten uit te plannen en was het plan om voor 3 weken naar Brazilië te gaan. Ik wilde het mijn team nog niet vertellen omdat ik in alle rust er heen wilde en niet elke dag berichtjes moest gaan beantwoorden met hoe het allemaal ging. Ook wilde ik hen niet in onzekerheid achterlaten.

Maar daar ging ik dan 3 mei op naar Brazilië.

Wordt vervolgd!

2 thoughts on “Sao Paulo| Brazilie het begin”

  1. I would love to read this in english, I’m brazilian and living in Sydney, it would be great to hear/read your thoughts about Brazil 😀

    1. Hi Ale! I am sorry I am not writing in English (well at the moment not writing at all ;). I really like to live in Brazil! I like the people, the food and much more. I will be there for another half year. Any tips for me? xx Marthe

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *