Sao Paulo| 3 maanden verder

map-bra

We zijn alweer bijna 3 maanden verder. Wat zijn mijn bevindingen zover. Hoe is het om in Sao Paulo te wonen?

Een van mijn eerste blogposts ging over de weg hier naar toe. Hoe heb ik deze baan gekregen en hoe ging de sollicitatie. Het is voor mij heel moeilijk geweest om een beslissing te maken. Twijfel zit nou eenmaal in het aard van het beestje. Ik heb lang gedacht dat ik het niet ging doen. Ik ben niet zo goed met grote veranderingen en de stad sprak me in het begin ook niet zo aan. Maar hier zit ik dan op 16 hoog in Sao Paulo deze post te schrijven.

Waarom ik het wel gedaan heb is vooral omdat ik angst niet wilde laten overheersen bij de keuze. Ik haat het om uit mijn comfort zone te stappen maar tot zo ver heeft me dat wel altijd veel verder gebracht dan dat ik me van te voren kon voorstellen.

En nu zijn alweer 3 maanden voorbij. Hoe gaat het met me en hoe bevalt het?! Het gaat goed hier. Ik voelde me vanaf de eerste dag echt thuis in mijn appartement. De eerste week is natuurlijk even aftasten op het werk en zeker ook prive. Je staat meteen op je eigen benen in een land waar je de taal niet spreekt. En dat kan lasting zijn. Zo moest ik bij mijn portier een code maken om mee naar binnen te kunnen. Dat was 3 afspraken verder en 10 telefoontjes nog steeds niet gelukt. Het is wel grappig om je collega te moeten bellen de telefoon aan de portier te geven en dan terug te krijgen zodat het hele verhaal kan worden vertaald.

Ik heb ondertussen hier alles op een rijtje. Het werk loopt en het plan van wat er moet gebeuren is duidelijk. Alhoewel je hier echt heel flexibel moet zijn. En dat is zeker goed voor mij om te leren. Ik ben iemand die altijd veel waarde hecht aan plannen en routine. Uit mijn routine gaan zoals dus verhuizen naar de andere kant van de wereld en totaal niet weten hoe dat gaat verlopen is dus niet mijn sterkste kant. Maar wie had gedacht dat routine zo weer op te bouwen is. 3 keer in de week portugese les, 3 keer in de week trainen met mijn Pt. vrijdag of zaterdag avond iets leuks doen zoals samba dansen (zie vorige post) en op zondag meestal helemaal niks. Het is alsof ik nooit anders gedaan heb ūüėČ

Hoe denk ik nu over Sao Paulo. Het is nog steeds geen stad waar je snel je hart aan zal verliezen. Maar mijn mening is wel bijgesteld. Het is een stad waar ontzettend veel te doen is. Er zijn grote parken waar in het weekend iedereen met familie naar toe gaat. Er staan overal kraampjes waar je ontbijt kunt halen smorgens en kraampjes waar ze vers fruit hebben. Geen foodhall nodig hier. Er is altijd wel wat te doen. Of je nu geintresseerd bent in kunst of flink wilt gaan stappen of samba dansen het kan allemaal. Ook de mensen zijn super open en willen je graag helpen. Je word echt op sleeptouw meegenomen, ze zijn niet te beroerd je even langs de supermarkt te rijden, mee te gaan naar de federal police of naar de dokter. Ook kun je hier echt heel lekker eten. Echt braziliaans eten is erg lekker maar helaas niet zo gezond. Een goede Italiaan of japanner kom je op elke straathoek wel tegen en duur is het niet.

Iets waar ik niet aan kan wennen is de supermarkt. Ik heb ondertussen wel plekjes gevonden om gezond voedsel vandaan te toveren. Zo hebben ze hier ook een sort de tuinen en ik loop de deur plat bij urban remedy. Daar hebben ze versgeperste groente sappen. Maar de normale supermarkt is niks voor mij. Doe maar de Appie maar. Dan denk je eindelijk alles een beetje gevonden te hebben, kom je de volgende keer de supermarkt in en dan hebben ze het allemaal niet meer. Zo staat er bijvoorbeeld op de plek van mijn pastasaus een andere pastasaus van hetzelfde merk maar met andere groenten erin. Dus ik heb ze maar even aan de kant geschoven want anders valt het natuurlijk helemaal niet op dat de mijne op is en ze die toch echt even weer in huis moeten halen. Dit gebeurd ook met mijn yoghurt, sap, amandelmelk. Nouja eigenlijk gewoon alles wat ik gebruik. En daar kan deze dwang neuroot niet tegen. Dus appie maar even een mail sturen of ze ook verzenden naar hier.

 

Beijos Marthe

 

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *