Sydney | Cuddle all the kitties!1!!!1!!

Koetje and me
Koetje and me

(English text below)

Een van mijn vroegste herinneringen is van mezelf – ik zal 4 zijn geweest – in een doos, groter dan mezelf, met een nest kittens. De geur van karton en katten brengt me daar altijd naar terug. Needless to say: I really, really, really like cats. Overigens hou ik ook van honden, Mozes was the best doggie ever, maar katten hebben bij mij toch een streepje voor. 

Sydneysiders houden vooral van honden, je ziet ze overal en er zijn zelfs speciale festivals met alles voor je pooch. Met katten hebben de meeste mensen minder. De Airbnb waar ik de eerste maand heb gezeten, had twee katten. Toen ik dat op kantoor vertelde, trokken collega’s een gezicht: ‘Oh nee, dat moet een sof zijn geweest toen je dat ontdekte!’ Euh, daar heb ik de Airbnb specifiek op uitgekozen… Nee, Sydneysiders zijn over het algemeen minder fan van katten dan van honden. Iemand zei zelfs tegen me; ‘Oh yeah, the Dutch really like their cats.’ Like it’s a bad thing.

Well, sometimes she didn't WANT cuddles ;)
Well, sometimes she didn’t WANT cuddles ;)

Australië is – dat zal iedereen die het programma Border Security ooit heeft gezien, beamen – nogal streng met de invoer van eigenlijk alles: mensen, spullen, eten en dieren. Om een huisdier in te mogen voeren, moet het beestje een procedure in van minimaal 6 maanden. Dan die vreselijke vlucht en dan nog eens quarantaine. Aangezien ik niet weet hoe lang ik hier zal blijven en mijn kattenkop aankomend jaar al 13 jaar wordt, wilde ik haar dat niet aandoen. Dus Koetje woont nog in Nederland (thanks love :-* ) wat absoluut veel beter is voor haar op dit moment. Maar ik heb altijd katten om me heen gehad en nu, na een tijdje huisdierloos te zijn geweest, mis ik het toch wel.

The catstronauts have landed!
The catstronauts have landed!

Mijn huurcontract verbiedt me om huisdieren te hebben (weet niet precies hoe het zit met kakkerlakken, they might be illegal 😉 ) en het argument dat ik niet weet hoe lang ik hier ga blijven is ook valide voor het in huis halen van een dier. Wat als ik over een jaar weer terug ga? Dus dan maar op zoek naar alternatieven, want het randomly knuffelen van honden op straat neemt ook niet iedereen me in dank af – blijkbaar 😉 In Londen ben ik vorig jaar al eens naar een cat café geweest, maar dat viel een beetje tegen. Maar nood breekt wet en onlangs is er in Sydney, bijna bij mij om de hoek een cat café geopend. En: deze heeft kittens…. 😀

Het. Was. Geweldig. Er waren veel kittens, in de leeftijd van een aantal weken (om eerlijk te zijn: wat erg jong) tot ongeveer 8 maanden. De ruimte Little redwas niet heel groot, maar er waren genoeg plekken voor ze om weg te kruipen als ze even geen zin meer hadden in aandacht. Kittens zijn natuurlijk veel nieuwsgieriger dan oudere katten, dus daarmee was de interactie ook heel anders dan bij het café in Londen. Kittens hebben wel meer hun rust nodig, dus was de tijd gelimiteerd tot een half uur. Te kort natuurlijk. En, zul je altijd zien: net voordat ik moest gaan keek dit kleintjeHello cutie me aan, miauwde tegen me en kroop toen bij me op schoot. *smelt* Ze hebben overigens ook een ruimte met volwassen katten waar ze ook yogalessen houden. Aangezien yoga met Koe al onmogelijk was, lijkt me dat helemaal lastig met meer dan 1 kat in de ruimte, maar ga het zeker proberen 🙂

Sommige mensen zweren bij een massage elke maand, of gaan naar een sauna om te ontspannen. Ik? Ik ga vanaf nu 1x per maand een half uurtje knuffelen met de katten in het cat café. Geweldige remedie tegen stress, ik raad het iedereen aan 😉 Zodra als ik de yoga met de kitties gedaan heb, komt daar ook zeker een verslag van online!

Xx Inez

PS: sorry Koetje, don’t be jealous!

PPS: Nila en Shantung, mis jullie ook :-*

 

One of my very first memories is of myself – I think I am about 4 years old – in a box, bigger than myself, with a litter of kittens. The smell of cardboard and cats always brings me back to that moment. Needless to say: I really, really, really like cats. I really do like dogs too btw, Mozes was an awesome dog, but I like cats just a bit more 🙂

Sydneysiders are mostly dog lovers, you see them everywhere and they even have special dog festivals, with everything for your pooch. Most people are not that into cats. The Airbnb I stayed at in the first month, had two cats. When I told my colleagues, most of them frowned: ‘Oh no, that must have been a disappointment when you found out!’ Ehm……I specifically selected the Airbnb on having cats… No, Sydneysiders are not the biggest cat fans around. One person even told me: ‘Oh yeah, the Dutch really like their cats.’ Like it’s a bad thing.

Well, sometimes she didn't WANT cuddles ;)
Well, sometimes she didn’t WANT cuddles ;)

Australia is quite strict on bringing pretty much anything into this country: people, stuff, food and animals. If you’ve ever seen the program Border Security, you know exactly what I am talking about (also when your name is Johnny Depp). To be able to bring in a pet, the poor creature has to go through a procedure of 6 months, then the gruesome flight and then some quarantine to top it all off. Since I have no idea how long I will be here and my cat will turn 13 years old next year, I don’t want to put her through that. So ‘Koetje’ (little Cow in Dutch), still lives in the Netherlands (thanks love :-* ) which is absolutely the best thing for her. But I have always had cats, so I am starting to miss it.

The catstronauts have landed!
The catstronauts have landed!

My rental contract prohibits me to have any pets (not sure what that means for the ‘roaches, they might be illegal 😉 ) and the argument that I don’t know how long I’ll be here is also valid for bringing one home now. What if I go back in a year? So I have to find alternatives for some cuddle time, because randomly cuddling dogs in the street is not something everyone here thinks is awesome – apparently 😉 I’ve been to a cat café in London last year, but that was a bit of a disappointment. But, desperate times call for second chances on things and a cat café recently opened in Sydney, practically around the corner from where I live. Plus, bonus: this one has kittens……. 😀

It. Was. Awesome. There were many kittens, all in the range from a few weeks (truth be told, maybe a bit too young) up until around 8 months old. The Little redroom wasn’t really big, but there were enough spots for them to get away from all the attention if they wanted to. Kittens are a lot more curious than adult cats, so the interaction here was very different from the London café – which only had grown cats. The little ones also need a bit more rest than the Hello cutiegrown-ups, so the time with them was limited to half an hour. Too short, naturally 😉 Especially when this little cutie looked at me, miaowed and then crawled onto my lap. *melt* They also have a room with adult cats where they even have yoga classes! Yoga with Koetje was already impossible, let alone with more than one cat, but I will definitely give that a try 🙂

Some people swear by having a massage every month or go to a sauna to relax. Me? From now on I will book at least half an hour cuddle time with the cats of the Sydney cat café each month. Awesome stress relief method, I’d recommend it to anyone 😉 As soon as I’ve done the yoga with the cats, I will be sure to post on that too!

Xx Inez

PS: sorry Koetje, don’t be jealous!

PPS: Nila and Shantung, miss you guys too :-*

2 thoughts on “Sydney | Cuddle all the kitties!1!!!1!!”

  1. Kreeg je geen extra knuffeltijd omdat die kleine jouw schoot had uitgekozen als slaapplek? Ik denk dat koe het niet erg vindt dat je aan andere kitties knuffels uitdeelt. Wie weet vergeet je anders hoe je haar straks weer moet knuffelen 😉

  2. Oh meisje, wat een lieve blog. Wat lekker dat je op die manier iets aan je katknuffel-behoefte kunt voldoen. En ik weet zeker dat de poesjes daar in het kattencafe het heerlijk vinden als jij komt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *