Sydney | Penguins!!

(English text below)

Zaterdagmiddag 27 februari was het zover. Mijn tripje naar Phillip Island vanuit Melbourne. Het was me natuurlijk niet om het eiland te doen, maar om de pinguïns die daar leven. Mensen die ik er van te voren over sprak waren allemaal gematigd enthousiast en ik wist dus ook niet echt wat ik ervan moest verwachten. Het eiland is nog ongeveer 2 uur rijden vanuit Melbourne, dus genoeg tijd om de spanning op te bouwen 😉 Ik ging met een georganiseerde trip, dat is heus duurder, maar het is ook makkelijk en je weet tenminste zeker dat je alle leuke plekken ziet. Het verkeer viel enigszins mee, dus we waren al vroeg op het eiland waardoor we alle tijd hadden om het eiland te verkennen.

BusRock

En kijk wat een mooie foto’s! Het schijnt dat er zeehonden op die rotspartij wonen, maar ik heb ze helaas niet gezien. Wat je wel heel goed ziet hier (zie beneden), zijn de kleine houten hokjes waar de pinguïns wonen. Die zijn natuurlijk voor ze gemaakt (ooit een pinguïn met een hamer gezien? 😉 ) want normaal leven ze in holen in de grond. Er zijn zeer veel onderzoekers op het eiland die de populatie in de gaten houden en die de pinguïns chippen. Maar als je je hand in een hol in de grond steekt, weet je nooit wat er in zit. En het is en blijft Australië, dus het aantal slangenbeten liep een beetje uit de hand 😉 Deze houten huisjes kun je bovenlangs open klappen en dan zie je precies wat er in zit, stukje veiliger 😉

Penguin houses :-)
Penguin houses :-)

De pinguïns leefden al op Phillip Island voordat er mensen waren en helaas hebben wij hun leefomgeving zeer verkleind, waardoor ze nu niet meer op het hele eiland leven, maar alleen aan de linkerkant van het eiland. Deze pinguïns zijn en blijven heel klein (ze heten niet voor niets little penguins), wegen ongeveer 1 kilo en zijn dus te schattig 😉 Elke ochtend voordat het licht wordt komen ze uit hun huisjes en gaan ze de zee in om eten te vinden. Ze komen terug als het donker wordt en ze kunnen op 1 zo’n dag wel 40 km zwemmen. Moet er niet aan denken 😉 Maar zo op de boardwalk bij de Nobbies, kon ik me er ook geen voorstelling bij maken, honderden, duizenden pinguïns die het strand op zouden komen hobbelen. En het uitzicht was hier al zo prachtig, dat ik bijna zou vergeten dat ik er voor een andere reden was 😉

WaterNobbies

Elk jaar vervangen de pinguïns hun veren helemaal, een proces wat ‘moulden’ heet. Hun veren zorgen ervoor dat ze waterproof zijn en kunnen zwemmen. Als ze hun veren vervangen, kunnen ze dus niet zwemmen en zijn ze de hele dag op het eiland te vinden. En zo had ik pardoes al een paar pinguïns gespot voor het grote event `s avonds. Tijdens het aankomen van de pinguïns op het eiland mag je absoluut geen foto’s maken en ook later niet, als ze over het strand naar hun huisjes hobbelen. Dus alle foto’s die hierna op het blog staan, zijn niet van mij, maar zijn – met toestemming – van de natuurorganisatie op het eiland.

Kiekeboe!
Kiekeboe!

Ook dit soort organisaties gaan met hun tijd mee, ze hebben nu dus zelfs een app die elke dag aftelt tot het moment dat de pinguïns worden verwacht. Knap staaltje techniek 😉 Na onze trip naar de Nobbies, werden we dus braaf op tijd afgeleverd bij een gebouw dat van binnen krioelde met de mensen. Er waren veeeeeeel souvenirshops, wat vreselijke ‘restaurantjes’ – type Efteling 10 jaar geleden – en een klein museum over de pinguïns. Ben er niet lang gebleven, want ik kwam niet voor de souvenirshops, maar voor de cuties! 🙂

Infobord

Als je door het gebouw gaat, waarbij je op een stategische wijze langs en zelfs door de shops wordt geleid, kom je weer buiten en op een boardwalk. Daar heb je eerst een algemeen stuk en dan kom je bij een splitsing. Als je linksaf gaat, kom je bij de regular seats, rechtsaf kom je bij de premium seats. Ik had de laatste variant, wat betekende dat ik – samen met nog een bus load aan mensen – een apart stuk boardwalk en een klein ‘podiumpje’ had om op te zitten, aan de rechterkant van het strand. Het voelde eigenlijk alsof we veel verder van de kustlijn af zaten dan de andere mensen dus in eerste instantie vroeg ik me af of ik de juiste keuze had gemaakt. I want to see the penguins!

Structure

Ik zat op de tribune vooraan in de foto
Ik zat op de tribune vooraan in de foto

En dan zit je daar, met z’n allen een beetje te wachten op….ja pinguïns, maar hoe dat er dan uitziet, of wat er precies gaat gebeuren, je hebt geen idee. Langzaam wordt het donker en de spanning stijgt, mensen menen van alles te zien (is nooit iets) en dan ineens, in de verte, net aan de rand van het water zijn dan plotseling een paar kleine lijfjes te zien. Langzaam worden er dat meer, totdat er best een aardig groepje staat. Op dat moment was ik nog steeds niet overtuigd van mijn keuze voor de premium seat, want de mensen op de tribune in het midden van het strand waren veel dichterbij. Voor mij waren het vlekjes in de verte.

Mijn uitzicht vanaf de tribune
Mijn uitzicht vanaf de tribune

Maar dan…. Alsof het zo afgesproken is – volgens de rangers die bij ons waren is het dat in zekere zin ook – breekt een kleiner groepje zich los en komt richting ons gewaggeld. En recht voor onze tribune stoppen ze. Ze kijken eerst nog een beetje afwachtend, maar worden dan steeds vrijer en luider. Ze praten met elkaar, helpen elkaar met het weer in orde brengen van de veren – dat plekje onder de kin en in de nek is gewoon niet te doen zonder hulp – en er wordt vrolijk rond gewaggeld. TE. SCHATTIG.

Zonsondergang

Alle pinguïns nemen dezelfde route en dus werd het op een gegeven moment best druk. Volgens de rangers is die plek voor onze tribune de ‘socialising plek’. Pinguïns vissen in hun eentje, dus dit is het moment om iedereen te zien en ‘bij te praten’. En darn, these things are loud! Het klinkt een beetje als een geit, meets een kind, met een soort van ganzen ‘gak’. Niet te omschrijven maar weet zeker dat Google je kan helpen met een audiofragment.

Babies :-)
Babies :-)

Na een tijdje op de socialising plek te zijn geweest, gaan kleinere groepjes pinguïns verder het strand op, langs en onder de boardwalk door, op naar hun huisjes. Ze reizen dit stukje van hun reis met pinguïns uit hun buurt. Een goede buur is dus echt beter dan een verre vriend in de pinguïn community 🙂 En wij zitten allemaal op het puntje van onze banken dit spektakel te bekijken. De rangers zijn de hele tijd bij ons en beantwoorden alle vragen. Na ongeveer een kwartier – de pinguïns komen nog steeds aan op het strand en hobbelen naar de ‘socialising plek’ – sta ik op om een wandelingetje te maken over de boardwalk.

Lopen op strand

De pinguïns zijn absoluut niet bang – ze zijn na al die jaren wel wat gewend – dus ze komen heel dicht bij de boardwalk, ook als daar mensen op zijn. De boardwalk is ietsjes hoger dan het zand, zodat de pinguïns er ook onderdoor kunnen lopen, maar als je op je hurken gaat zitten, kom je echt heel dichtbij. Als ik zou hebben gewild, had ik ze kunnen aanraken, maar dat is natuurlijk net zo not done als foto’s van ze maken 😉 Ze zijn zo grappig, waggelen tegen elkaar aan, buitelen over elkaar heen en dat lawaai dat ze maken! Ik heb een paar keer hardop gelachen 🙂 En dan….is het voorbij en moet ik me zelfs nog haasten om mijn bus terug naar de stad te halen.

Rennen

Zo dicht bij wilde dieren die niet in een circus of dierentuin zitten ben ik geloof ik nog nooit geweest. Maar schattiger dan deze waren ze sowieso niet. Ik kan me voorstellen dat als het koud is of als het stortregent het een iets minder magische ervaring is – je zit immers buiten, volledig onbeschut – maar ik raad het echt iedereen aan. Ik ben om, pinguïns zijn mijn meest favoriete niet-huisdieren 😉

Xx Inez

PS: Nog maar 2 weken tot Hervey Bay en Fraser Island. Oei, moet misschien maar eens gaan plannen 🙂

PPS: Voor het werk ‘moet’ ik nu ineens ook reizen: Brisbane, Hobart en misschien zelfs Mumbai (yes, India!). Het ziet er helaas naar uit dat ik er geen dag aan vast kan plakken, dus het is de vraag wat ik daadwerkelijk ga zien, maar hey, altijd beter dan ‘alleen maar’ de trein van Amsterdam naar Maastricht 😉

 

Saturday afternoon, the 27th of February, the moment had finally come. My little trip to Phillip Island from Melbourne. The aim of my trip was naturally not so much the island, but its inhabitants. Everyone I spoke to before I went was moderately enthusiastic, so I didn’t really know what to expect. It’s about a two hour drive from Melbourne, so enough time to build up some tension 😉 I took a tour, which is most likely more expensive than doing it myself, but it’s also worry-free and you are sure you’ll see all the good spots. Traffic was alright, so we got there in time and were able to take a nice tour of the island.

BusRock

And isn’t she a beauty? They say seals live on that rock, but I haven’t seen any unfortunately. What I did see here were this little wooden structures in which the penguins live. These were naturally man-made (ever seen a penguin with a hammer? 😉 ) because normally they live in burrows. There are loads of researchers on the island who – among many other things – chip and tag the penguins. But when you stick your hand in a hole in the ground, you never know what is in there. And since this is Australia, the snake bites were getting out of hand 😉 Enter the little wooden houses, that can be opened at the top, so you can see exactly what is in it, before sticking your hand in 😉

Penguin houses :-)
Penguin houses :-)

The penguins lived on Phillip Island long before there were people and unfortunately we diminished their habitat. They can now only be found on the left side of the island. These penguins are and stay very small – they don’t call them little penguins or fairy penguins for nothing – they weigh about 1 kilo and are just too damn cute 😉 Every morning before sunrise they come out of their burrows and swim into sea to find food. They come back at nightfall and can swim about 40 km’s every day. But, on a boardwalk at the Nobbies, I couldn’t imagine that, hundreds, thousands of penguins arriving at the beach. Plus the view was already so awesome here, I almost forgot I came here for a whole different reason 😉

WaterNobbies

Every year the penguins shed all their feathers and grow new ones, a process that is called moulding. Their feathers make them waterproof and able to swim, without them they would drown. So when they are changing feathers, they are burrow’ bound which meant I was able to spot a few penguins before the great event that night. When the penguins arrive on the beach, you are absolutely forbidden to take any pictures, so any pictures that are on the blog from here on of the penguins are not mine but – with permission – from the nature organisation on the island.

Kiekeboe!
Peek-a-boo!

Speaking of which, also these organisations are tech savvy these days, they have an app that tells you what time the penguins are expected every day. After our trip to the Nobbies, we were delivered right on time at a building that was so absolutely full with people, unbelievable. There were loads of souvenir shops, a few really bad ‘restaurants’ and a small museum on the penguins. I didn’t stay too long, because I didn’t come for the museum, but for the cuties! 🙂

Infobord

When you go through the building to the other side – where they very ingeniously lead you past all the souvenir shops and even half through one – you step outside and onto a boardwalk. There is a general part first and then you come on to a split. Going left will take you to the regular seats, going right will take you to the premium seats. I had the latter, which meant that I – together with another sh*t load of people – had a ‘private’ boardwalk which led to a little seating area at the right side of the beach. I actually felt like we were further away from the shore than the regular seats, so I wondered whether I had made the right decision. I want to see the penguins!

Structure

I was in the seating area in the front
I was in the seating area in the front

And then you sit there, on wooden benches, waiting for…..yeah well penguins, obviously, but how and what, you have no idea. And then it slowly turns dark, the tension rises, people start pointing out rocks and bushes in their anticipation and excitement – ‘I see one!’ ‘No, you don’t’ – and then all of sudden there are a few tiny creatures at the shore. Slowly the number grows until there are quite a few. At that point I still wasn’t convinced of the added value of my premium seat, because it seems that the general seats had a better view of the shore. For me they were just spots at the horizon.

My view from the seating area
My view from the seating area

But then – as if they are responding to a unknown and unseen sign to us – a smaller group breaks free and starts wobbling towards…..us! And they stop right in front of our area, right in the light! First they seem a bit demure, but then they become more free and mostly: more loud. They ‘talk’ to each other, help each other getting their feathers in order – that little spot under the beak and on the back of your neck is just not doable without help – and they are freely and funnily waggling around. TOO. CUTE.

Zonsondergang

All penguins take the same route and all end up at this little spot, so at one point it got really crowded. According to the rangers, this spot is the ‘socialising spot’ for them. Penguins fish by themselves, so this is the moment of the day to see everyone and to catch up. And darn, these things are loud! It sound a bit like a goat, with a kid and a bit of goose all together. Very hard to explain, but I am sure our friend Google can help you with an audio sample.

Babies :-)
Babies :-)

After staying at the socialising spot for a while, smaller groups of penguins come on further onto the beach, next to and under the boardwalk, to their burrows. They travel this part of their journey with other penguins from their neighbourhood. And this does not necessarily mean the same group they came up with. Clever little creatures. And we – silly humans – a are all on the edge of our seat watching this, breathless. The rangers are with us at all times to answer all questions and ensure we don’t do something stupid, like scream 😉 After about 15 minutes – the penguins are still arriving at the beach and wobbling to the socialising spot – I get up to take a walk on the boardwalk – that’s what it’s there for, right? 😉

Lopen op strand

The penguins are all but frightened – after all these years they’re kinda used to us – so they get really close to the boardwalk, even when there are people on it. The boardwalk is a little bit higher than the sand, designed to have the penguins walk underneath it, but when you crouch down, you get really close. I could’ve touched them even, but well, you could’ve guessed, that’s not really allowed 😉 They are so funny, they ‘walk’ into each other, roll over each other and the noise! I really laughed out loud a few times, these guys are awesome 🙂 And then, quite suddenly, my time is up and I even have to hurry to catch my bus back to Melbourne.

Rennen

I can’t remember ever being this close to animals that weren’t in a circus or zoo, I think. Either way, cuter than this they most certainly weren’t. I can imagine that when it is really cold or when it is pouring with rain, it is a slightly less magical experience – you are outside, without any cover – but I can’t recommend this enough. It is decided, penguins are now my favourite non-pet animals 😉

Xx Inez

PS: Only two more weeks til Hervey Bay and Fraser Island! Need to start planning that 🙂

PPS: Now work is requiring me to travel as well, might go to Brisbane even before April, to Hobart and possibly Mumbai (yes, India!). Unfortunately, it doesn’t look like I am able to add a day left or right, so I wonder what I will actually see, but hey, beats getting the train from Amsterdam to Maastricht 😉

One thought on “Sydney | Penguins!!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *