Sydney | Weekend in Paradise

Life is a beach ;-)
Life is a beach ;-)

(English text will follow tomorrow 😉 )

Ok…..whoops……sorry…. Jullie hadden natuurlijk al lang een blog verwacht over mijn weekend in paradise. Als in: vorige week ergens… En die was er niet. Euhm, had ik al eens gezegd dat het werk soms heel druk wordt? Geen excuus, ik weet het, dus daarom beloof ik deze week niet 1 maar 2 blog posts! Hoop dat het dat weer een beetje goedmaakt en als het niet, nou ja, je bent nu nog steeds aan het lezen, dus waarschijnlijk ben je ook niet zó vreselijk boos op me 😉

Goed, nu alles is vergeten en vergeven, laat ik jullie eens vertellen over mijn weekend. Het was zo ongelofelijk geweldig, ik weet niet eens waar ik moet beginnen! Dus als mijn verhaal een beetje warrig overkomt, sorry, ik probeer zo snel te typen als ik kan denken 😉 Vrijdagochtend vertrok mijn vlucht om 6 uur, dus toen ik om half 10 in het motel was, was ik kapot. De avond ervoor had ik nog tot 9 uur gewerkt en de rest van de avonden die week waren ook veel van dat, dus ik was al moe voordat die wekker om 4 uur ging vrijdagochtend… 😉 En daarom kan ik vrijdag heel makkelijk samenvatten: ik heb even geslapen, een strandwandeling gemaakt, nog een beetje geslapen, op mijn balkon in de zon gelezen en….nog een beetje geslapen voordat ik een hapje ben gaan eten, maar was niet te lang weg want erna….juist ja: wilde ik weer slapen. Ik denk dat ik het nodig had 😉

Eiland

En toen, zaterdag……Lady Elliot Island. Waar moet ik beginnen? Ik heb al 50 keer allerlei zinnen geschreven en ze weer verwijderd, hoe krijg ik dit in hemelsnaam op papier zonder constant met allerlei superlatieven te gooien? Vrijwel onmogelijke opgave. En dus ga ik jullie alleen vertellen over het meest belangrijke van die dag: het snorkelen. Helaas kan ik daar (nog) geen foto’s van laten zien, want ik heb het rolletje nog niet laten ontwikkelen 😉 Al verwacht ik er niet heel veel van, het is bloody hard om foto’s te maken van bewegende dieren terwijl ik al moeite genoeg heb om mezelf steady te houden. Dus qua foto’s heb ik nu niks anders te bieden dan foto’s van de vlucht en het eiland zelf.

De landingsstrip - I kid you not...
De landingsstrip – I kid you not…

Dichtbij vlucht

Er is een heel programma wat je kunt volgen, maar je kunt ook je eigen plan trekken en eigenwijs als ik ben, deed ik dat natuurlijk. Het moment dat ze zeiden: nu ben je vrij om te gaan, was ik al halverwege de lagune. Die is vrij ondiep, waardoor je heel dicht bij alle vissen en het koraal bent. Ik lag nog geen 5 minuten in het water, nog steeds een beetje aan het wennen aan de snorkel en bril – hoe ging dat ook alweer? – toen ik in mijn ooghoek iets zag bewegen. Eerst dacht ik nog dat het andere snorkelaar was, maar het was een green turtle! Ik heb een paar keer geknipperd omdat ik het niet geloofde; een schildpad!! Een echte! En een hele grote ook: zijn schild was zeker een meter. Hij bleef op zijn plek en dus zwom ik voorzichtig naar hem toe. Ik had geen idee hoe dichtbij ik kon of mocht komen, maar kwam tot 1 – 1,5 meter van hem af en dat liet hij gewoon toe.

Lagune!
Lagune!
Ssssttt! :-)
Ssssttt! :-)

En toen…..toen keek hij naar me en zwom hij weg. Even had ik een ‘pang’ in mijn buik van teleurstelling – dit was wel erg kort – maar toen zag ik dat hij een meter of 4 verder weer stil bleef hangen en het leek net of hij op me wachtte. Dus in een opwelling zwom ik achter hem aan. Hetzelfde gebeurde: ik mocht tot op 1 – 1,5 meter komen, waar we even naast elkaar floaten – ik volledig in awe, als ik mijn mond open had kunnen doen zonder te verdrinken, had ik dat gedaan 😉 – en hij erna weer rustig een paar meter verder zwom. Zo hebben we een hele tijd achter elkaar aan gezwommen, waarbij hij ook soms naar de oppervlakte ging om adem te halen. Na een minuut of 10 zo tikkertje gespeeld te hebben, zwom hij een kleine grot in tussen het koraal waar hij zichzelf ingroef om een dutje te doen. Sorry, hier ga ik de superlatieven in: dit was supercalifragilisticexpialidocious, ongelofelijk, magisch, mega bijzonder en dan doe ik het nog geen recht. Dit was oprecht een van de meest bijzondere ervaringen ooit.

Eb in de lagune
Eb in de lagune

Rij palmbomen

Hierna had het voor mij ook over mogen zijn, dit was zo geweldig en meer dan ik op had durven hopen, maar de dag was nog niet voorbij! Aan de andere kant van het eiland moest ook nog gesnorkeld worden 😉 Het water is daar veel dieper dan in de lagune, wat een heel andere ervaring geeft: de vissen zijn bijvoorbeeld anders: groter en meer gevariëerd en het water was daar kouder. Hier kwam ik nog een schildpad tegen: een Hawksbill schildpad. Deze vond mij een stuk minder interessant, hij dulde me meer dan anything else, maar het was ook zeer bijzonder om hem door het water te zien glijden. En toen….zag ik een black tip reef shark. We waren een meter of 4 van elkaar verwijderd en hij vond me zo mogelijk nog minder interessant dan de tweede schildpad, maar mijn hart zakte wel even. Hoewel ik niet op zijn menu sta, sloeg ik wel een hartslag over, ik bedoel: het is wel een haai, eentje die wel 1,6 meter kan worden. Damn you Steven Spielberg en je Jaws!! 😉

Ready for take off!
Ready for take off!

Koraal

Om niet teveel met een joepie-de-poepie-alles-is-geweldig-verhaal te eindigen: toen ik het water uitkwam, of eigenlijk: probeerde te komen, ben ik natuurlijk gevallen 😉 Het was inmiddels eb – je vergeet echt de tijd in het water – en dus kon ik niet terug zwemmen naar de boei waar ik mijn rif-schoenen had gelaten. Dat moet ik even uitleggen: alles in het water is lief, maar lopen door het water op je blote voetjes wordt ten zeerste afgeraden omdat er toch ook visjes en andere dieren zijn die je behoorlijk kunnen verwonden. Dus zijn er boeien in het water waar je heen kunt lopen, je rif-schoenen kunt omwisselen voor flippers en vanuit daar kun je dan zwemmen. Ja, behalve als het dus eb is. Weet niet of je ooit met flippers aan gelopen hebt? Dat is geen doen…. Added probleem: je mag absoluut niet op het rif staan. Sommige soorten rif groeien maar met 1 cm per jaar en als je er op gaat staan, nou, laten we zeggen dat het dan wel een aantal jaar kost. Dus stel je dit plaatje even voor: in laag water loop ik achterstevoren met flippers aan mijn voeten, turend naar beneden om ervoor te zorgen dat ik alleen maar op zand ga staan en niet op het rif. Dus, 1 golfje – ik ga niet doen alsof het een giga golf was, zoveel was er niet voor nodig 😉 – en hoppa, Nez ging plat. Mijn arm open gehaald, maar niks ernstigs. De vorige keer dat me dit gebeurde had ik 4 hechtingen nodig, dus och 😉

Bye!!
Bye!!

De rest van mijn weekend – Fraser island heeft ook zeker nog wat aandacht nodig – krijgen jullie een volgende keer, maar nog even dit: ik kan natuurlijk niet een hele dag buiten zijn zonder ook te verbranden. Dus terwijl ik betadine op mijn arm depte, voelde ik de huid op mijn rug, maar eigenlijk mijn gehele achterkant, trekkerig worden en langzaam begon het te gloeien… En toen wist ik natuurlijk al hoe laat het was. Met Pasen eten ze hier hot cross buns, maar deze Pasen wás ik een hot cross bun… 😉

Keep an eye out voor de tweede blog van deze week, ik verwacht die ergens voor het weekend nog online te zetten!

Xx Inez

PS: Ik dacht dat het verbrand zijn erg was – boy, was I wrong: het vervellen is nog vele, vele, vele keren erger… #itchy 😉

PPS: Over 2 weken is er weer een public holiday en dus: een dag vrij! Hoera! Dus nu ben ik aan het overwegen om voor dat weekend ook een tripje te boeken. Wat me tegenhoudt? Dan zou ik van 5 weekenden, er 4 aan het reizen zijn. Ik vind dat geen probleem, maar mijn bankrekening des te meer 😉

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *